تبلیغات
وبلاگ فرهنگی مذهبی عطش - سیره تربیتی امام سجاد(ع) در عید فطر
وبلاگ فرهنگی مذهبی عطش
پست الكترونیك
طراح قالب

 

وبلاگ عطش در نگاه شما چه جایگاهی دارد ؟ •






سیره تربیتی امام سجاد(ع) در عید فطر

با مروری كوتاه به سیره تربیتی ائمه اطهار(علیه السلام) در می‏یابیم كه آن بزرگواران از ماه مبارك رمضان به عنوان یك دانشگاه تربیتی بهره گرفته و با پرورش شاگردان و انسانهای با استعداد در روز عید فطر هدایا و جوائز مادّی و معنوی به آنان عطا می‏كردند و به این ترتیب این ماه را به یك آموزشگاه و كلاس پرورش روح و جسم و اخلاق تبدیل نموده و به پرورش یافته‏گان این مكتب در محدوده وسع و اختیاراتش نسبت به شایستگی افراد، عطایائی در نظر گرفته و آنان را تشویق می‏كردند. در اینجا گوشه‏ای از سیره تربیتی و آموزنده امام سجاد(علیه السلام) را به روایت سیدبن طاووس می‏خوانیم: امام صادق(علیه السلام) فرمود: شیوه حضرت علی بن الحسین (علیه السلام) در ماه رمضان چنان بود كه هرگاه غلامان یا كنیزان آن حضرت خطائی را مرتكب می‏شدند آنان را تنبیه نمی‏كرد. آن حضرت فقط خطاها و گناهان آنان را در دفتری ثبت كرده و تخلّفات هر كس را با نام و موضوع مشخص می‏نمود. در آخر ماه همه غلامان و كنیزان را جمع كرده و در میان آنان می‏ایستاد.

متن کامل در ادامه ی مطلب

با مروری كوتاه به سیره تربیتی ائمه اطهار(علیه السلام) در می‏یابیم كه آن بزرگواران از ماه مبارك رمضان به عنوان یك دانشگاه تربیتی بهره گرفته و با پرورش شاگردان و انسانهای با استعداد در روز عید فطر هدایا و جوائز مادّی و معنوی به آنان عطا می‏كردند و به این ترتیب این ماه را به یك آموزشگاه و كلاس پرورش روح و جسم و اخلاق تبدیل نموده و به پرورش یافته‏گان این مكتب در محدوده وسع و اختیاراتش نسبت به شایستگی افراد، عطایائی در نظر گرفته و آنان را تشویق می‏كردند. در اینجا گوشه‏ای از سیره تربیتی و آموزنده امام سجاد(علیه السلام) را به روایت سیدبن طاووس می‏خوانیم: امام صادق(علیه السلام) فرمود: شیوه حضرت علی بن الحسین (علیه السلام) در ماه رمضان چنان بود كه هرگاه غلامان یا كنیزان آن حضرت خطائی را مرتكب می‏شدند آنان را تنبیه نمی‏كرد. آن حضرت فقط خطاها و گناهان آنان را در دفتری ثبت كرده و تخلّفات هر كس را با نام و موضوع مشخص می‏نمود. در آخر ماه همه غلامان و كنیزان را جمع كرده و در میان آنان می‏ایستاد.
آنگاه از روی نوشته تمام كارهای خلاف آنان را كه در طول ماه رمضان مرتكب شده بودند برایشان گوشزد می‏كرد و به تك تك آنان می‏فرمود: فلانی تو در فلان روز و فلان ساعت تخلفی كردی و من ترا تنبیه نكردم!آیا به یاد می‏آوری؟ می‏گفت: بلی ای پسر رسول خدا! و تا آخرین نفر این مطالب را متذكر می‏شد و آنان به اشتباهات و خطاهای خود اعتراف می‏كردند. آنگاه به آنان می‏فرمود: «ارفعوا اصواتكم و قولوا یا علی بن الحسین! انّ ربّك قد احصی علیك كلّما عملت كما احصیت علینا كلّما قد عملنا و لدیه كتابٌ ینطق علیك بالحقّ لایغادر صغیرةً و لا كبیرةٌ ممّا اتیت الّا احصاها و تجد كلما عملت لدیه حاضراً...؛با صدای بلند بگوئید: ای علی بن الحسین! پروردگارت تمام اعمال و رفتار تو را نوشته است چنانكه تو اعمال ما را نوشته‏ای نزد خداوند نامه اعمالی هست كه با تو به حق سخن می‏گوید و هیچ عمل ریز و درشتی را فروگزاری نمی‏كند و هرچه انجام داده‏ای به حساب آورده و تمام آنچه را كه انجام داده‏ای نزد او حاضر و آماده خواهی یافت، چنانكه ما اعمال خود را در نزد تو آماده و ثبت شده دیدیم. پس ما را ببخش همچنانكه دوست داری خدا تو را ببخشد. ای علی بن الحسین! به یاد آر آن حقارت و ذلّتی را كه فردای قیامت در پیشگاه خدای حكیم و عادل خواهی داشت.
آن پروردگار عادل و حكیمی كه ذرّه‏ای و كمتر از ذرّه‏ای به كسی ظلم و ستم روا نمی‏دارد و اعمال بندگان را همچنانكه انجام داده‏اند به آنان عرضه خواهد كرد و حساب و گواهی خدا كافی است ... ببخش و عفو كن تا پادشاه روز قیامت از تو عفو كرده و درگذرد چنانكه خودش در قرآن می‏فرماید: «ولیعفوا و لیصفحوا الا تحبّون ان یغفر اللّه لكم واللّه غفورٌ رحیمٌ؛ باید ببخشند و درگذرند. آیا دوست ندارید خداوند شما را بیامرزد؟ او خداوند آمرزنده و مهربان است. امام سجاد(علیه السلام) این كلمات را برای خویش و غلامان و كنیزانش تلقین می‏كرد و آنان با هم تكرار می‏كردند و خود امام(علیه السلام) كه در میان آنان ایستاده بود و می‏گریست و با لحنی ملتمسانه می‏گفت: «ربّ انّك امرتنا ان نعفوا عمّن ظلمنا فقد ظلمنا انفسنا فنحن قدعفونا عمّن ظلمنا كما امرت فاعف عنّا فانّك اولی بذلك منّا و من المأمورین...؛ پروردگارا، تو به ما فرمودی از ستمكاران خویش درگذریم و ما براستی بر خود ستم كرده‏ایم. همان طور كه فرمودی، ما از كسانی كه ستم كرده‏اند درگذشتیم، تو هم از ما درگذر كه تو در عفو كردن از ما و از ماموران برتری. تو به ما فرمودی سائلی را از درگاه خود محروم نكنیم و هم اكنون ما سائلان و گدایان در آستانه در خانه‏ات زانو زده و احسان و عطای تو را می‏طلبیم، بر ما منّت بگذار و محروممان نگردان، كه تو در این كار شایسته‏تر از ما و از مأموران هستی. خدایا! من اكرام كردم تو هم به من اكرام كن و با اهل نعمت و مغفرت محشور نما ای صاحب احسان و كرامت. پس از این برنامه عرفانی حضرت سجاد(علیه السلام) خطاب به غلامان و كنیزان خویش می‏فرمود: من شما را عفو كردم، آیا شما هم من و بدرفتاریهای مرا كه فرمانروای بدی برای شما و بنده فرومایه‏ای برای فرمانروای بخشاینده عادل و نیكوكار بودم، بخشیدید؟!
همگی یكصدا می‏گفتند: با اینكه ما از تو جز خوبی ندیده‏ایم ترا بخشیدیم. آنگاه به آنان می‏فرمود: بگوئید خداوندا! از علی بن الحسین درگذر! همان طور كه او از ما در گذشت، او را از آتش جهنم آزاد كن همان طور كه او ما را از بردگی آزاد كرد. آنان دعا می‏كردند و امام سجاد(علیه السلام) هم آمین می‏گفت. و در پایان می فرمود: بروید، من از شما در گذشتم و آزادتان كردم به امید اینكه خدا نیز از من درگذرد و آزادم كند. در روز عید فطر چندان به آنها جایزه و هدایا می‏بخشید كه از دیگران بی‏نیاز می‏شدند. هر سال در شب آخر ماه مبارك رمضان در هنگام افطار حدود بیست بنده آزاد می‏كرد و می‏گفت: «انّ للّه تعالی فی كلّ لیلةٍ من شهر رمضان عند الافطار سبعین الف عتیقٌ من النّار كلّاً قد استوجبوا النّار؛ خداوند متعال در هر شب ماه مبارك رمضان هفتاد هزار كس را از آتش جهنم آزاد می‏كند كه همگی مستحق عذاب بوده‏اند آن حضرت هیچ بنده‏ای را بیش از یك سال به بندگی نمی‏گرفت.
هرگاه كسی را در اول سال و یا در وسط آن مالك می‏شد در شب عید فطر آزاد می‏كرد. این عمل روش هر ساله او بود. بندگان سیاه را كه هیچگونه نیازی به آنان نداشت می‏خرید و در عرفات بعد از مراسم عرفه همه را آزاد ساخته و هدایای قابل توجهی را به آنان عطاء می‏كرد.
با توجّه به این روایت نسبتاً طولانی در می‏یابیم كه رهبران الهی و پیشوایان معصوم ما چقدر در ترویج فرهنگ اسلامی و آموختن آن به انسانهای تشنه معرفت تلاش نموده و نه تنها در ماه رمضان و عید فطر در آزادی جسم آنان می‏كوشیدند بلكه افكار و اندیشه‏های آنان را نیز از بند جهل و غفلت و خرافه پرستی رها می‏ساختند و به‏دین گونه بود كه تربیت یافتگان مكتب اهل بیت(علیهم السلام) از پستی ذلّت به اوج عزت می‏رسیدند و بردگان گرفتار به رهبران جامعه و عارفان خدا جوی مبدل می‏گشتند. كه فهرست مفصلی از اینان را می‏توان در كتابهای رجالی، تاریخی و سیره مطالعه نمود. /س



نوشته شده توسط vasegh در شنبه 28 شهریور 1388 و ساعت 11:08 ب.ظ [+] | نظرات ()
اللهم عجل لولیک الفرج
بازدیدهای امروز:
بازدیدهای دیروز:
كل بازدیدها:
كل مطالب:
كل نظرات:
ایجاد صفحه: - ثانیه